به گزارش جویباران، شاید تصور این که در روز سال نو مسابقه فوتبال برگزار شود سخت است اما این اتفاق افتاده است. این بازی به یکی از پربحث‌ترین دیدارها در فوتبال اسپانیا تبدیل شد. این اتفاق در تور به یاماندنی تیم سن لورنسو آلماگرو در این کشور رخ داد. سال‌های پس از جنگ و انزوا بود. در آن زمان اسپانیا کشور دور افتاده‌ای بود و هیچ کشوری با اسپانیا به جز پرتغال و آرژانتین در ارتباط نبود. به همین خاطر فوتبال این کشور خیلی تنها بود و مانند دیگر کشورها در سطح پایینی دنبال می‌شد.

خوان دومینگو پرون، رییس جمهور آرژانتین که به اسپانیا گندم می‌فرستاد مجموعه‌ای از بازیکنان کشورش را فرستاد که ردشان در اسپانیا باقی ماند. این تیم سن لورنسو آلماگرو نام داشت که با یک شیوه جدید و ناآشنا در اسپانیا و دیگر کشورها بازی می‌کردند. آنها بر اساس پاس‌های تک‌ضرب و سریع بازی می‌کردند که امروزه به تیکی تاکا معروف است. بازیکنان مستعد با گذشت زمان متوجه شدند که رسیدن به گل با پاس‌های مدوام به دست می‌آید. این عقیده در کشوری که از طریق شوت‌های سرکش و ضربه سر به گل می‌رسید مسخره بود.

سن لورنسو در این تور، ۱۰ بازی برگزار کرد که دو دیدار در پرتغال انجام شد. سن لورنسو توانست پنج پیروزی و چهار تساوی کسب کند و تنها یک بار شکست خورد. همه این بازی‌ها در شش هفته انجام شد. این نتیجه با توجه به وسایل حمل و نقل، فوق العاده بود، به خصوص اگر میانگین گلزنی این تیم در نظر گرفته شود. آنها در ۱۰ بازی ۴۸ بار دروازه حریفانشان را باز کردند و ۲۶ گل دریافت کردند. بازی روز سال نو ۱۹۴۷ سومین دیدار سن لورنسو در این تور بود. حریف سن لورنسو تیم منتخب اسپانیا بود. تماشاگران زیادی به ورزشگاه لس کورتس (ورزشگاه بارسلونا پیش از ساخته شدن نوکمپ) رفتند تا این دیدار را از نزدیک تماشا کنند. بازی با نتیجه عجیب و پرگل ۷ بر ۵ به پایان رسید. روز دوم سال نو، روزنامه‌های اسپانیا به این بازی پرداختند و به نمایش فوق العاده تیم بوینس آیرسی اشاره کردند. آنها دفاع را رها می‌کردند و گام به گام پیش می‌رفتند و بازیکنان اسپانیایی را به راحتی پشت سر می‌گذاشتند.

اسپانیا با ترکیب بانیون، آلوارو، کورتا، گونسالووی سوم، فابرگاس، گونسالووی دوم، اِپی، آرسا، لانگارا، ارریتا و اسکودرو در آن روز به میدان رفت. در نیمه دوم اسکولا و براوو به عنوان بازیکن جانشین بازی کردند. برای سن لورنسو بلاسینا، کرسپی، باسو، سوبیتا، گرکو، دِ لا ماتا، فاررو، پونتونی، مارتینو و سیلوا به میدان رفتند. سوبیتا یکی از بازیکنان باسکی تیم ائوسکادری بود که تا پایان تور در آنجا ماند. او با گذشت زمان به اسپانیا بازگشت تا دوران بازی‌اش را در دپورتیوو به پایان برساند.

تیم سن لورنسو باعث شد یکی از بازیکنان بزرگ اسپانیایی یعنی پانیسو نجات پیدا کند. چند روز پس از دیدار ورزشگاه لس کورتس، سن لورنسو به سن مامس رفت و بازی با نتیجه ۳ بر ۳ به پایان رسید. مردم که از ورزشگاه خارج می‌شدند فریاد می‌زدند: “اما اگر همه مانند پانیسو بازی می‌کردند!”

این در حالی بود که پیش از این تماشاگران از مهاجم اسپانیایی در سن مامس انتقاد می‌کردند. او با پاس‌های بلند خود و پر انرژی بودن، سطح اصلی خود را نشان داد و شرایط را به نفع خود برگرداند یا به عبارتی سن لورنسو او را نجات داد.