به گزارش جویباران، اینجا یکی از مواقع و شرایطی است که هر کس ترجیح می‌دهد با همجنس خودش سر و کار داشته باشد. وقتی در یکی از حوادثی که در کشور ما انواع و اقسام طبیعی و غیر طبیعی‌اش هر روز و هر لحظه جان افراد را می‌گیرد و چندین برابر زخمی‌ها مصدوم و مجروح بر جای می‌گذارد بدیهی است مجروحان و مصدومان خانم ترجیح می‌دهند تکنسین‌های اورژانس خانم باشند نه آقا! اما سال‌های سال است  اورژانس کشور ما حتی یک تکنسین خانم هم ندارد و همه تکنسین‌های اورژانس که در حوادث بر بالین مصدومان و مجروحان چه زن و چه مرد حضور می‌یابند مرد هستند.

این مسئله چالشی است که شاید کمتر مورد توجه قرار گرفته باشد. هیچ گاه خاطرات زمین خوردن‌های دوران کودکی در ذهنمان ننشسته است. شاید به دو دلیل مهم؛‌اول اینکه تعدادشان زیاد بود و دوم حضور گرم و مهربان مادر که با لبخندش همه دردها از یادمان می‌رفت. به  همین دلیل است که اغلب پرستاران زن هستند و با حضور یک پرستار زن بیشتر احساس آرامش می‌کنیم. حالا در نظر بگیرید سانحه‌ای برای یک خانم پیش بیاید. در چنین شرایطی بدیهی است این خانم نیاز دارد تا امدادگری از جنس خودش برای امدادرسانی بر بالینش حاضر شود اما در کشور ما تکنسین اورژانس زن وجود ندارد!

  کارنامه درخشان امدادگران زن در دفاع مقدس
دوران هشت ساله دفاع مقدس و بیمارستان‌های صحرایی صحنه نقش آفرینی بی‌بدیل زنانی بود که به عنوان پرستار و بهیار در پشت جبهه حضور داشتند و در مواردی حتی تا خط مقدم می‌رفتند. با وجود چنین کارنامه‌ای اما جای خالی زنان در حوزه اورژانس کشور موضوعی تعجب آور است؛ زنانی که در هیچ یک از مراکز اورژانسی سراسر کشور جایگاهی ندارند مگر در بخش پاسخگویی تلفن‌ها. این در حالی است که خیلی از کارشناسان و فعالان اجتماعی معتقدند نبود زنان در ناوگان پیش‌اورژانسی حلقه مفقوده اورژانس کشور است.

  اعتراف آقای رئیس
اگر حادثه‌ای برایتان پیش آمده باشد و تجربه حضور نیروهای امدادی را داشته باشید بیشتر ضرورت حضور نیروهای امدادی خانم را در می‌یابید. رئیس سازمان اورژانس کشور هم در کنار مشکل کلی کمبود نیروهای اورژانس به چالش نبود امدادگر زن در این سازمان معترف است: یکی از مشکلاتی که به جد در اورژانس وجود دارد نبود تکنسین خانم است و مجلس شورای اسلامی باید به ما در زمینه دریافت مجوز جذب تعدادی تکنسین فوریت‌های پزشکی و پرستار خانم کمک کند.

پیر حسین کولیوند می‌گوید: به‎عنوان یک کشور مسلمان تا کنون موفق به تربیت تکنسین فوریت‌های پزشکی نشده‌ایم. مانع جذب تکنسین فوریت‌های پزشکی زن مجوز استخدام و تربیت نیرو به عدم تأمین منابع مالی برمی‌گردد که امیدواریم کمک شود تا این موانع برطرف شود.

  کمک روحی به مصدومان زن
بی‌توجهی به تربیت تکنسین فوریت‌های پزشکی زنان در کشور قصه امروز و دیروز نیست؛ موضوعی است که سال‌ها پیش هم نمایندگان مردم در قالب تذکراتی به وزارت بهداشت خواستار توجه به آن شدند. شهلا میرگلوبیات، نماینده پیشین شهرستان ساوه در مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون بهداشت و درمان دوره پیشین مجلس شورای اسلامی، از جمله کسانی است که این نقصان را در نطقی به وزارت بهداشت وقت متذکر شد.

وی معتقد است: نبود تکنسین فوریت‌های پزشکی زن در خدمات اورژانس کشور کاملاً ملموس است. این در حالی است که وزارت بهداشت هیچ انگیزه‌ای برای رفع این نقصان ندارد. به اعتقاد بیات، وزارت بهداشت همانطور که در اغلب رشته‌ها در مقطع لیسانس دانشجو می‌پذیرد، باید فکری هم برای پذیرش دانشجو در رشته فوریت‌های پزشکی کند، چراکه در بسیاری از مواقع نیازمند این مهم است. دلیل این حرف هم نیازی است که در مواقع بحرانی مشاهده می‌شود. از نگاه این پزشک زن، مسلماً حضور تکنسین فوریت‌های پزشکی زن در زمان ارائه خدمات به بیماران و حادثه‌دیدگان اورژانسی که زن هستند، از نظر روحی می‌تواند بر آنان تأثیر مضاعفی داشته باشد.
دولت لایحه بدهد تا نمایندگان ورود کنند
در برابر اظهارات سرپرست سازمان اورژانس کشور درباره لزوم ورود نمایندگان مجلس به موضوع کمبود ۱۵ هزار نیرو و همچنین استخدام امدادگران زن، جمالی سوسفی عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس می‌گوید: ما نه تنها در پایگاه‌های اورژانس با کمبود نیرو مواجه هستیم، بلکه در حوزه پرستاری نیز با وجود اینکه۲۰ هزار نفر بازنشسته شده و از سیستم خارج شده‌اند، اما هنوز به جای آنها هیچ نیرویی جایگزین نشده است. نماینده مردم رودبار درمجلس شورای اسلامی، تصریح می‌کند: هم‌اکنون میزان نیروی فعال در پایگاه‌های اورژانس پاسخگوی نیاز کنونی کشور نیست، کما اینکه در حوزه انتخابیه بنده یک پایگاه اورژانس را افتتاح کردم که به دلیل عدم وجود نیرو فعال نشد و این در حالی است که هر کدام از این پایگاه‌ها با وجود شش نیرو فعال می‌شود و این امر تنها مختص به این منطقه نیست، بلکه در سراسر کشور با این مشکل روبه‌رو هستیم.

این نماینده مردم در مجلس دهم، با اشاره به فقدان نیروی زن در اورژانس کشور معتقد است: نبودن نیروی زن در پایگاه‌های اورژانس یکی دیگر از مشکلاتی است که در اورژانس با آن مواجه هستیم و این کمبود در شرایطی که با تعداد زیادی از مصدومان زن روبه‌رو شویم، بیشتر خود را نشان می‌دهد.

وی درباره حضور زنان در نیروی اورژانس اما ملاحظاتی دارد و می‌گوید: البته انتخاب نیروی زن جهت فعالیت در پایگاه‌های اورژانس باید بر مبنای گزینش صورت گیرد، به این معنا که از افرادی برای حضور در این حوزه استفاده شود که از توانایی فیزیکی لازم در کنار مهارت و علم برخوردار باشند، چراکه انجام مأموریت‌های اورژانس به دلیل دشواری که دارد، مستلزم نیروی بدنی مناسب است.

جمالی سوسفی معتقد است: هم‌اکنون تمام نیروهای اورژانس را مردان تشکیل می‌دهند و شاید با جذب نیروی زن، کمبودی که در این بخش وجود دارد، برطرف شود، اما قبل از هر اقدامی در این زمینه باید تمام جوانب امر در نظر گرفته شود تا نتیجه مثبتی را به همراه داشته باشد.

عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، در پاسخ به درخواست سرپرست اورژانس کشور برای همکاری مجلس در جهت تسهیل روند دریافت مجوز جذب تعدادی تکنسین فوریت‌های پزشکی و پرستار زن به منظور فعالیت در این مرکز تأکید می‌کند: اگر سازمان اورژانس کشور با موانع قانونی برای جذب نیروی زن مواجه بوده و وزارت بهداشت مجوزهای لازم را در این خصوص دریافت نکرده است، باید این مطالبه خود را در قالب لایحه‌ای از سوی دولت به مجلس ارسال کند تا نمایندگان بتوانند با تصویب یا اصلاح قانون، به رفع مشکلات این بخش بپردازند.

  ضرورتی که شدنی است
با تمام فراز و نشیب‌های موجود اما به نظر می‌رسد قاطبه زنانی که به نیروهای امدادی اورژانس نیاز دارند ترجیح می‌دهند یک امدادگر زن به آنها خدمات ارائه دهد. بدیهی است با استخدام نیروی امدادی زن و اعزام این نیروها لااقل برای مأموریت‌هایی که یک زن دچار حادثه شده مطالبه‌ای عمومی است و چندان امری نشدنی نیست.