به گزارش خبرنگار جویباران،هر ایرانی در هر نقطه از این کشور با شنیدن نام جویبار به یاد قهرمانانی می‌افتد که حس غرور و افتخار به هر فردی دست می‌دهد. اما در پایتخت گوش شکسته‌های ایران افرادی هستند که نشان می‌دهد هنر نیز ریشه دیرینه‌ای در میان مردمان این دیار دارد.

بهناز محمدی یکی از هنرمندان جویباری که فعل خواستن را صرف کرد و حدود ۸ سال است که در رشته‌های نقاشی، معرق، گلیم‌بافی، فرش و تابلو فرش مشغول به فعالیت است. او از چوب‌های بی‌روح، اثری می‌آفریند که در آن می‌توان هنر، خلاقیت، عشق و زندگی را دید.

صندوق‌ها، تابلو و ظرف‌های معرقی که چشم هر بازدیدکننده‌ای را به خود خیره می‌کند که یادآور هنر بالایی است که در جان این مردم ریشه دوانده است.

محمدی که خلق آثار بی‌نظیرش را نه برای فروش بلکه برای علاقه و عشقی که به این هنرها دارد انجام می‌دهد و گاهی نیز سفارش‌هایی را نیز برای فروش قبول می‌کند. او می‌گوید شرایط برای کسب درآمد از راه هنر در این شهرستان فراهم نیست و حمایت‌هایی از سوی مسئولین از هنرمندان انجام نمی‌گیرد البته شاید در شهرستان‌های دیگر هم به همین روال باشد.

این بانوی هنرمند آثار خود را الهام گرفته از ذهن و طبیعتی می‌داند که در آن قرار دارد و بیشتر در رشته نقاشی از مواردی الهام می‌گیرد.

محمدی یکی از مشکلات کارهای هنری را هزینه آن دانست و افزود: مسئولین باید راه برای حضور همه مردم به‌ویژه بانوان در فعالیت‌های هنری تسهیل کند زیرا علاوه برافزایش فعالیت‌های هنری می‌تواند اشتغال‌زایی نیز برای بانوان به‌حساب آید.

وی با انجام فعالیت‌های هنری خود توانسته برای ۴ نفر دیگر نیز به‌صورت غیرمستقیم اشتغال‌زایی کند و رویکرد اقتصاد مقاومتی را در فعالیت‌های خود به ظهور و بروز برساند.

بانوی هنرمند جویباری گفت: با ورود به عرصه هنر، زمان معنایی ندارد و انسان غرق در خلق اثری هنری خود می‌شود و آرامشی که در آن زمان وجود دارد با کار دیگری قابل تعویض نیست و این آرامش در تمام زندگی من جریان دارد.

محمدی بابیان اینکه جوانان نباید از نبود کار گلایه کنند و فعل‌های « نمی‌شود، نیست» را به زبان بیاورند زیرا زمانی که می‌شود با کارهای هنری هم آرامش، علاقه و اقتصاد را در کنار هم داشت پس صرف چنین فعل‌هایی معنایی ندارد.

وی اظهار کرد: از همان ابتدا تلاش کردم که در کار هنری موفق باشم و از هیچ فرصتی به‌سادگی عبور نکنم زیرا معتقدم زندگی هیچ‌وقت نمی‌ایستد و مدام در حال حرکت است پس کسی در زندگی و کار خود پیروز و موفق است که از لحظه‌لحظه زندگی‌اش استفاده کند و هرلحظه آماده عبور از گذرگاه‌های سخت در این مسیر باشد.

به گزارش جویباران، مردان وزنان هنرمند بسیاری در نقاط مختلفی در این شهر حضور دارند که متأسفانه به دلیل عدم‌حمایت مسئولین و هزینه‌های این مسیر، بر بسیاری از آثار آن‌ها در گوشه‌ای از خانه یا کارگاه خاک نشسته است. امیدواریم روزی برسد تمام هنرمندان این سرزمین علاوه بر لذت بردن از آثار خود بتوانند درآمدی نیز از این راه کسب کنند تا ضمن زنده نگه‌داشتن هنر ایرانی، اقتصاد زندگی خود را نیز پویا و زنده نگاه دارد.