به گزارش جویباران،دکه‌های روزنامه فروشی شاید یکی از پرخاطره‌ترین مکان‌ها تا دو دهه قبل باشد. روزهای پر استرس اعلام نتایج کنکور در روزنامه تا پخش چند روزنامه پرطرفدار ورزشی و سیاسی که صف‌های طولانی را جلوی این دکه‌های روزنامه فروشی تشکیل می‌داد. اما در دهه اخیر و با فراگیر شدن اینترنت آرام آرام مراجعه مردم به خرید روزنامه کمتر شد و بازار پایگاه‌های خبری برخط(اینترنتی) رونق گرفت. ولی با ورود شبکه‌های اجتماعی در بستر اینترنت و دسترسی سریع مردم به اخبار، اطلاعات و حال و احوال خود دیگر پایگاه‌های خبری نیز بازدیدهای خود را ازدست دادند و همچنین علاقه مردم به خواندن خبرهای مکتوب کاغذی کاهش یافت. البته با این حال هنوز نشریات طرفداران خاص خود را دارند.

 

یکی از اصلی‌ترین مشکلات دکه‌های روزنامه فروشی بی‌رغبتی مردم نسبت به خرید نشریات کاغذی است و این دکه داران مجبورند برای کسب درآمد به فروش سایر محصولات در کنار نشریات و روزنامه‌ها بپردازند که بخش عمده از فروش آن‌ها را تشکیل می‌دهد و دکه داران اغلب به ناچار به سمت فروش این محصولات غیر فرهنگی می‌روند.

 

عباس فلاحتی یکی از دکه داران روزنامه در شهرستان جویبار که ۲۲ سال در این حرفه مشغول است که درد دل و حرف‌های زیادی از این شغل و مسائل پیش‌روی این حرفه دارد؛ ولی همچنان عاشق کار خود است و از آن دست نمی‌کشد.

 

صبح امروز پای حرف‌های این مرد سخت‌کوش نشسته‌ایم تا کمی از اوضاع احوال کار خود را برای ما بگوید، به درون دکه کوچک او رفتم و با نگاهی به درون آن متوجه تغییرات اوضاع کار آقای فلاحتی شدم. هر ماشینی که از جلوی دکه او رد می‌شد به عباس آقا سلام می‌کرد ( با بوق زدن ) اما خبری از خرید روزنامه نبود و بقول آقای فلاحتی همین رانندگان در گذشته از مشتریان روزنامه‌های من بودند و تنها دو مشتری قدیمی که پای ثابت روزنامه‌های عباس آقا هستند برای خرید روزنامه اقدام کرد. از آقای فلاحتی علت این موضوع را پرسیدم و اینطور پاسخ داد: ۲۲ سال مشغول کار مطبوعاتی هستم و از زمان آغاز به کارم تا کنون تغییرات زیادی در این حوزه ایجاد شد، مثلا اوایل کارم فقط روزنامه کیهان، اطلاعات و کیهان ورزشی چاپ می‌شد و طرفداران زیادی هم داشت به طوری که جلوی دکه من، مردم برای گرفتن روزنامه صف می‌کشیدند اما امروز با وجود تعداد زیاد روزنامه با هر نوع و سلیقه؛ ولی مشتری ندارد.

 

وی با بیان اینکه در آن دوران دو نفر دیگر هم با من همکاری می‌کردند گفت: در آن زمان به دلیل علاقه زیاد مردم به روزنامه و قیمت‌های مناسب آن، تعداد زیادی روزانه روزنامه در شهرستان پخش می‌کردم که به دلیل وسعت کار دو همکار دیگر هم در این دکه با من همراه بودند.

 

این دکه دار جویباری بیان کرد: ولی امروز همه چیز با ورود اینترنت و شبکه‌های اجتماعی تغییر کرده و فروش روزنامه‌ها بسیار پایین آمده، به همین دلیل دو همکار من از این حرفه دست کشیدند و مشغول به کار دیگری شدند ولی خودم به دلیل علاقه‌ای که دارم نتوانستم این کار را رها کنم ولی مجبور شدم تغیراتی در کارم ایجاد کنم.

 

فلاحتی با اشاره به اینکه شاید در ماه صد روزنامه هم در جویبار به فروش نرسد اظهار کرد: تعرفه ۱۰ درصدی نشریات از ابتدای کار تا امروز ثابت مانده و هیچ تغییر نکرده که با این روند فروش، هزینه‌ها و خرج زندگی تأمین نمی‌شود و مجبور شدم مواد غذایی و خوراکی و سایر اقلام را در کنار روزنامه بفروشم تا چرخ زندگی‌ام بچرخد.

وی به علت کاهش فروش روزنامه‌ها اشاره و عنوان کرد: یکی از دلایل اصلی کاهش فروش روزنامه؛ وجود شبکه‌های اجتماعی است که خبرها و رویدادها در لحظه منتشر می‌شود و حتی نسخه الکترونیکی روزنامه‌ها نیز ساعت ۱۲ شب در این فضا به فروش می‌رسد! و دلیل دیگر گران شدن کاغذ است به طوری برخی روزنامه‌ها افزایش بیش از ۱۰۰درصد داشته‌اند و طبیعتاً مردم به دلیل این قیمت بالا در برابر فضایی که راحت‌تر و ارزان‌تر اخبار را می‌شود دنبال کرد به سمت روزنامه نمی‌آید.

 

این روزنامه فروش یکی از مشکلات اصلی خود را بیمه درمانی بیان کرد و افزود: با اینکه ۲۲ سال در کار مطبوعات هستم حدود ۱۵ سال با هزینه خودم بیمه را پرداخت کردم ولی با این وضعیت فروش و کاهش شدید درآمد حدود ۲ سال بیمه من قطع شده و با وجود دو فرزند دفترچه بیمه‌ای ندارم و مسئولان هم قصد ندارند، توجهی به آن کنند.

 

این مطالب دردل‌های یک روزنامه فروش بود مردی که بیش از دو دهه فعالیت در کار فرهنگی-مطبوعاتی امروز با تمام سختی‌ها و مشقت‌های کار و زندگی، پای علاقه خود ایستاده که شاید کمتر مسئول یا فردی بتواند این شرایط را در این مدت طولانی تحمل کند و پای علاقه و حرفه خود بماند.

واقعیت این است که با ورود رسانه‌های دیجیتال و فضای مجازی به عرصه اطلاع رسانی مردم دیگر رغبتی برای خرید روزنامه و نشریات کاغذی ندارند. حتی بسیاری از روزنامه نگاران ترجیح می‌دهند به جای خرید روزنامه با مراجعه به سایت روزنامه‌ها مطالب مورد نظرشان را مطالعه کنند. اکنون به‌ندرت روزنامه‌ها تمام می‌شوند و بسیاری از آن‌ها در شمارگان بالا برگشت می‌خورند. در نتیجه اینکه از کیوسک داران انتظار داشته باشیم فقط به فروش مطبوعات بسنده کنند، چندان منطقی به نظر نمی‌رسد زیرا با این شرایط، آینده روشنی پیش‌روی آن‌ها وجود ندارد و در نهایت به بسته شدن کیوسک‌ها منتهی خواهد شد.

 

اما آنچه که روشن است اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و سایر دستگاه‌های متولی این امر باید در کنار این قشر زحتمکش باشند و مسیر سخت امروز را برای آنان تسهیل و هموار کند و امیدوارم صدای این قشر فرهنگی به گوش مسئولان برسد.