به گزارش جویباران،ماه محرم رسید، ماه ماتم،ماهی که زمین و زمان برای فرزند علی(ع) می‌گریند؛ ماهی که خون بر شمشیر پیروز و گاهی پیروزی یک شکست می‌شود و شهادت مهر ماندگار یک پیام.

 

ماه محرم که می‌رسد شور حسینی پیر و جوان نمی‌شناسد همه قیام می‌شوند برای برپایی علم حسین(ع).اما امسال شاید متفاوت‌ترین محرم در طول این سال‌ها را تجربه کنیم، محرمی که دیگر تکایا و حسینیه‌ها  میزبان حضور عظیم عزاداران و عاشقان اباعبدالله الحسین(ع) و یاران وفایش نیست. محرمی که نمی‌شود دسته‌دسته پیام عاشورا را در کاروان‌ها در دور شهر گرداند. دیگر خبری از نذری‌های خالصانه در ایستگاه‌های صلواتی نیست. این ویروس منحوس کرونا که جهان را از پای درآورده عزاداری‌های محرم را نیز تحت تأثیر خود قرارداد و نمی‌توان شاهد آن مراسم عظیم و باشکوه هیئت‌ها حسینی باشیم.
امابچه هیئتی‌ها پیرو مکتب سرخ عاشورا و ائمه معصوم(ع) و پرچمدار قیام عاشورا بوده و هستند. آنها در این ایام بیماری کرونا نشان دادند که چقدر در کنار مردم هستند و در امر کمک مؤمنانه و ضدعفونی محلات و شهرها کمک‌رسان بودند و کمک‌های بسیاری در جلوگیری از گسترش این بیماری کردند. همان‌طور که رهبر معظم انقلاب فرمود« عزاداری را بالاخره به یک‌شکلی می‌کنند.من می‌خواهم تأکید کنم در عزاداری‌ها معیار آن چیزی است که کارشناسان بهداشت به ما میگویند. بنده خودم شخصاً هرچه را که آن‌ها لازم بدانند مراعات خواهم کرد. توصیه من به هیئت منبری‌ها و مداح‌ها و دیگران این است که هر کاری می‌کنید ببینید ستاد ملی کرونا چه می‌گوید اگر ضابطه‌ای تائید کردند همه ما موظفیم آن‌ را رعایت کنیم.»

 

از بی‌برنامگی و عدم ثبات نظر ستاد ملی کرونا در برگزاری مراسم عزای حسینی تا آخرین روز که بگذریم اما هیئت‌ها بسیار خوب عمل کردند و در اجرای مراسم‌های عزاداری علاوه بر اینکه تمام پروتکل‌های بهداشتی را رعایت کردند بلکه گاهی پا را فراتر گذاشته و بر نحوه اجرای آن حساس‌تر و سخت‌گیرتر شدند و آنچه در شهرستان جویبار شاهد هستیم بسیار تحسین‌برانگیز است.

در این میان دلواپسانی هستند که از برگزاری عزاداری امام حسین(ع) ابراز نگرانی کرده و آن را عامل افزایش آمار ابتلا به کرونا می‌دانند. این دلواپسان در هر ردایی وجود دارند و اظهار فضل می‌کنند شامل شیوخ و دکترین روشنفکر تا مردم عادی شهر می‌شوند. یکی با قلم خود در کانال اختصاصی خود و دیگر در صفحات شبکه‌های اجتماعی فریاد می‌زنند اما باید گفت که این دلواپسان باید فریاد نگرانی و عصبانیت خود را بر سر کسانی بلند کنند که بدون رعایت هیچ نکته بهداشتی آزادانه در هرکجا که بخواهند می‌روند.

 

باید دلواپس جاده چالوس و هراز آمل بود که علی‌رغم تمام انتقادها همچنان این مسیر باز است و از سراسر کشور مسافران به استان مازندران سرازیر می‌شوند بدون آنکه بدانیم در چه وضعیت بهداشتی و بیماری هستند. پنجشنبه و جمعه که می‌شود مردمی که بدون در نظر گرفتن پروتکل‌ها و موارد بهداشتی در کوه، دشت و دریا حضور دارند.

 

یا به اینجا بنگیرد، ساحل است کدام پروتکل بهداشتی در این ازدحام جمعیت رعایت می‌شود، البته همین افراد در مواجه با یک مراسم مذهبی فریاد ( وا اسفایشان) گوش فلک را کر می‌کند و نگران سلامتی مردم می‌شوند.

 

اینجا مازندران است به جمعیت حاضر در فروشگاه‌ها و فست فودها توجه کنید!

یا به صعود کرونایی کوهنوردان به قله دماوند بنگرید که کمترین واکنش ها نسبت به آن صورت گرفت، صعودی که شاید آمار ابتلا را افزایش دهد اما نکته مهم تر اینکه بر اساس اعلام رضا زارعی رئیس فدراسیون کوهنوردی و صعود‌های ورزشی، کوهنوردانی که برای صعود به دماوند راهی این کوه می‌شوند هفته‌ای یک تُن زباله تولید می‌کنند!

اگر بخواهید از شهر خودمان نیز تصویر زیاد داریم از فروشگاه‌ها، بستی فروشی‌های شلوغ و بانک‌هایی که در آن نه نوبت رعایت می‌شود نه فاصله اجتماعی!

 

این نکته قابل توجه است که عزاداری امام حسین(ع) تعطیل‌شدنی نیست و نخواهد شد اما اگر دلواپس هستید، دلواپس این موضوعات باشید نه هیئت‌های عزاداری که ضمن رعایت تمام پروتکل‌های بهداشتی، حداکثر زمان برگزاری آن ۱/۵ ساعت است. البته این جریان رسانه‌ای که برخی رسانه‌های خاص در حال هدایت آن هستند ولی عده‌ای از مردم و حتی برخی خواص هم دانسته یا نداسته به آن دامن می‌زنند. اما امسال خیال والا شیخ همشهری ما که همواره دغدغه بیماران و ترافیک سنگین شهر را در ایام محرم داشته راحت زیرا امسال از این ترافیک سنگین خبری نیست به‌راحتی از مسیر حیدرآباد رفت‌وآمد کند.