جلیل محمد زاده رییس راهداری شهرستان جویبار درگفت وگو با خبرنگار  جویباران با اشاره به وضعیت پروژه های راهداری درحال اجرای شهرستان جویبارگفت: پروژه راه دسترسی و ارتقاء ایمنی سه راهی انارمرز به سمت روستای گلدشت با پیشرفت فیزیکی حدود ۵۰ درصد واعتباری بالغ بر ۴ میلیارد و پانصد میلیون ریال که با اقدامات و پیگیری انجام گرفته شده و الزام پیمانکار به جبران نواقص این پروژه به بهره برداری خواهد رسید.
رییس راهداری شهرستان جویبار در خصوص پروژه روکش آسفالت راه های ارتباطی روستایی شهرستان جویبار گفت: ترمیم راه مواصلاتی و ۲۸۰۰ متر روکش آسفالت راه روستایی پرتردد و محوری اسماعیل کلا بزرگ به بهنمیر در سال ۱۳۹۹ بالغ بر ۱۸ میلیارد ریال اعتباردر نظرگرفته شده است که به دلیل عدم تخصیص اعتبار لازم و عدم تحویل قیر به کارخانه آسفالت که در تعهد کارفرما بوده پروژه راکد مانده و با تامین اعتبار و تحویل قیر دولتی ، مشکلات پروژه رفع خواهد شد و به بهره برداری خواهد رسید .

محمد زاده بابیان این که پروژه بهسازی و توسعه راه بین دو روستای دونچال/ زغال منزل و میستان به طول ۱/۵ کیلومتر می باشد ، گفت :این پروژه با اعتبار ۲ میلیاردریال در ۳ مرحله از طریق سامانه به مناقصه گذاشته شد که با عدم استقبال پیمانکاران به خاطر افزایش مداوم قیمت مصالح، به اجرا در نیامد و با تغییر و اصلاح فهرست بها، ظرف اوایل هفته آینده جهت تعیین پیمانکار، مجدداً به مناقصه خواهد رفت.
وی در ادامه یکی از مشکلات اصلی این پروژه را ناکافی بودن تخصیص اعتبار عنوان کرد و افزود : دوری بیش از حد محل اجرای این پروژه با نزدیک ترین معدن شن و ماسه موجب عدم استقبال پیمانکاران در تصاحب کار شده و اخیراً با رایزنی انجام شده از محل اعتبار استانی برای این مسیر اعتبار کافی برای مصالح تامین می گردد.
رییس راهداری شهرستان جویبار پروژه احداث پل جدید لاریم را یکی از مهم ترین پروژه های ناتمام شهرستان معرفی کرد و بیان داشت : این پروژه اواخر نیمه اول سال ۱۳۹۹ شروع که با اعتبار بالغ بر ۵۴ میلیارد ریال و در حال حاضر توسط پیمانکار در حال اجراست متاسفانه عدم همکاری دیگر دستگاه های اجرایی در جابجایی شبکه لوله آب شرب، گاز و عدم تخلیه آب پشت سد لاستیکی پائین دست پل جهت شمع گذاری و همچنین عدم همکاری اداره برق در تامین برق مورد نیاز پیمانکار، موجب تاخیر و کندی اجرای پروژه شده است .
محمد زاده درخصوص پروژه تعریض و چهارخطه نمودن محور قائمشهر به جویبار که پروژه ملی است ،گفت :این پروژه می توانست دهه فجر سال ۱۳۹۹ به بهره برداری کامل برسد اما با مشکل آزادسازی بستر حریم راه ،عدم همکاری دیگر دستگاه های اجرایی از جمله مشکل جابجایی چند تیر برق و همچنین ایجاد زیرگذر توسط اهالی محلی بجای پل هوایی عابر پیاده و شرط آن با عقب نشینی بخشی از محوطه حسینیه محل موجب تاخیر در اتمام پروژه شده که با تلاش بی وقفه امیدواریم بتوان در سه ماهه نخست سال ۱۴۰۰ به پایان برسد.
رییس راهداری شهرستان جویبار در مورد پروژه تعریض محور ساری به لاریم از سه راهی میارکلا به سمت پهناب که حدود ۶ کیلومتر می باشد و بخش زیرسازی قابل ملاحظه ای از آن خاتمه یافته است اظهار داشت : با توجه به اینکه این یک پروژه ملی می باشد که بدلیل عدم تخصیص اعتبار و نیاز به بیش از ۶۰ میلیارد ریال مرحله اجرا متوقف شده است .امیدوار هستیم در سال جدید این مشکل با استفاده از اعتبار ملی مرتفع و عملیات اجرایی پروژه شروع گردد.
محمد زاده رییس راهداری شهرستان جویبار در پایان به پروژه ایمن سازی، تعریض و اصلاح سه راهی شورکا پرداخته واظهار داشت : این پروژه بدلیل عدم همکاری مالک زمین مجاور در آزادسازی آن قسمت از بستر جاده که از سنوات دور در تصرف بوده و پرونده ای در همین زمینه در دادگاه مفتوح می باشد و همچنین همکاری نکردن دیگر دستگاه اجرایی در جابجایی تیر برق مزاحم ،پروژه مربوطه با وجود ابلاغ اعتبار، تخصیص نقدینگی به پیمانکار نداشته که با کندی مواجه شده است و برای تکمیل این پروژه مبلغ بالغ بر ۵ میلیارد ریال اعتبار نیاز است که با حمایت فرمانداری محترم انشالله بزودی این پروژه ، همزمان در کنار پروژه تعریض طول محور که توسط شهرداری های جویبار و کوهی خیل درحال اجرا می باشد ، موانع رفع و به بهره برداری خواهد رسید.

ضعف اصلی متوجه نارسایی تخصیص اعتبار
به نظرمی‌رسد مشکل عمده طرح‌های حوزه ی راهداری که منجر به تشدید تاخیر در مراحل اجرای پروژه‌های عمرانی می‌شود، عدم تخصیص کامل اعتبارات مصوب است، یعنی همین اعتبارات کم و ناکافی هم به صورت کامل تخصیص نمی‌یابد. شاید بتوان نارسایی در تخصیص اعتبارات را به عنوان مهم‌ترین عامل اعتباری در ایجاد تاخیر در مراحل مختلف پیشرفت پروژه‌های عمرانی شهرستان جویبار دانست.

یکی از علت‌های اصلی عدم تخصیص کامل اعتبارات مصوب در بودجه، کاهش درصد تحقق اعتبارات عمرانی است. بر اساس آمار، درصد تحقق اعتبارات عمرانی در سال‌های اخیر به شدت کاهش یافته و به ۳۶ نهایتا ۵۳ درصد رسیده است، این کاهش در درصد تحقق اعتبارات عمرانی در عمل منجر به کاهش تخصیص اعتبارات طرح‌های عمرانی شده و در نهایت پیشرفت طرح‌ها را با مشکل مواجه کرده است.
پیامدهای حاصل از طولانی شدن دوره احداث پروژه‌های عمرانی علاوه بر پیامدهای اقتصادی نظیر بروز آثار تورمی چند برابر شدن هزینه تمام شده و اشتغال ناپایدار، پیامدهای اجتماعی به مراتب سنگین‌تری همچون افزایش نارضایتی‌های اجتماعی و گسترش شکاف منطقه‌ای را به دنبال دارد.